Zaim Azemović je rođen 16. decembra 1935. godine u selu Bukovici kod Rožaja. Završio je Učiteljsku i Višu pedagošku školu, a Filozofski fakultet je studirao u Prištini.

Službovao je kao prosvjetni radnik u Sandžaku, a od 1978. godine je radio u Skupštini opštine Rožaje i u opštinskom sindikatu, gdje je penzionisan 2001. godine.

Objavljene knjige su:
,,Zlatna i gladna brda’’, pripovijetke (1972),
 ,,Mijene’’, pjesme (1977),
,,Sijevak’’, pjesme (1981),
 ,,Dug zavičaju’’, pripovijetke (1981),
 ,,Srce pod jezikom’’, pripovijetke (1986),
 ,,Nesanice’’, pripovijetke (1987),
,,Tajnovid’’, romansirana biografija Šejha Muhameda Užičanina (1994),
 ,,Zločin i odmetništvo Bajrama Hodžića’’ (zajedno sa Salkom Luboderom), (1995).

Azemović je dobitnik nagrade “Oktoih”, najveće nagrade grada Rožaja “30. septembar”, kao i nagrade “Pero Ćamila Sijarića”.

Umro je 2015. godine.