Husein Bašić rođen je 1. februara 1938. godine u Brezovicama kod Plava, od oca Ibrahima – Ibra i majke Hateme. Završio je Filozofski fakultet u Beogradu. Duže vremena radio je kao gimnazijski profesor i u Ministarstvu za obrazovanje, nauku i kulturu Crne Gore. Prve pjesme počeo je objavljivati od 1958. godine u brojnim listovima i časopisima. Prvu zbirku pjesama objavio je 1970. godine pod nazivom ,,Od sunca ogrlica”. Od početka 90-ih godina prošlog vijeka aktivno se zalagao za kulturni razvoj i emancipaciju Bošnjaka na prostoru Crne Gore. U toj svrsi je 1993. godine osnovao kulturno društvo ,,Almanah”. Od 1996. godine bio je predsjednik Zajednice KUD Bošnjaka Sandžaka ,,Preporod”. 1990. godine istupio je iz Udruženja književnika Crne Gore zbog drugačijeg stava prema politici Slobodana Miloševića. Bio je redoviti član Dukljanske akademije nauka i umjetnosti. Umro je 4. novembra 2007. godine u Podgorici. Njegova najznačajnija djela su:

,,Od sunca ogrlica” (Pljevlja 1970), zbirka poezije

,,Tuđe gnijezdo” (Sarajevo–Titograd 1981, Nikšić 1992), roman

,,Krivice I–II” (Banjaluka–Sarajevo–Mostar–Tuzla 1986), roman

,,Kolovrat” (Novi Pazar 1993), roman

,,Kad su gorjele božje kuće” (Podgorica 1994), zbirka poezije

,,Crnoturci” (Novi Pazar 1996, Podgorica 2012, Cetinje–Podgorica 2017), roman

,,Pusta vrata” (Krivice III; Podgorica 1998), roman

,,Bijeli Azijati” (Podgorica 2000), roman

,,Kosti i vrane” (Podgorica 2000), roman

,,Kapija bez ključa” (Podgorica 2000), roman

,,Pusto tursko” (Podgorica 2000), roman